Omhoog, 18 maart 2001

---

Gesignaleerd

OMHOOG op Internet

OMHOOG is nu ook te lezen op Internet, en wel op de website van  de Interreligieuze Raad in Suriname-IRIS. Het website-adres luidt: http://www.irisur.8m.net. OMHOOG is te vinden onder: christendom, RK-bisdom. De website heeft een aparte pagina voor elk van de IRIS-leden: het RK-bisdom, de Arya Dewaker, de Madjlies Moeslimien Suriname, Sanatan Dharm Suriname, de Surinaamse Islamitische Vereniging, en een aparte pagina voor de Interreligieuze Gezondheids Commmissie, het jodendom in Suriname en de gezamenlijke activiteiten van de lidorganisaties van de IRIS.

Gevaarlijk gas

Op  één dag brandden 3 huizen af  vanwege lekke gasbommen. Steeds meer gasbommen raken defect, door slijtage van de o-ringen of een slechte sluiting. Alleen wie verstand van zaken heeft  kan het defect soms verhelpen, maar zo niet de gemiddelde burger. De kleine bom  is voor de arme huishoudens; die worden weer het eerst getroffen door manco?s  in de industrie.

Mode

Schooluniformen werden ingevoerd om uniformiteit in kleding  te bereiken en om leerlingen niet aan de krachten van de mode  te onderwerpen. Maar het bloed stroomt waar het niet gaan kan:  de bloesjes  met mouwen worden wel of niet opgestroopt totaan de schouder. Wel mode dus, zonder de vernietigende kosten ervan!

(V)echtpaar

Uit getuigenissen van echtparen tijdens een Marriage Encoutner-weekend vatten enkele deelnemers hun ervaringen samen: zij waren  omgevormd van 'vechtpaar' tot echtpaar.

Noodzakelijk kaarslicht

Een kerkdienst met kaarslicht is heel mooi en inspirerend. Het is wat anders als de kaarsen aangestoken moeten worden omdat de electriciteit is uitgevallen. En dat gebeurt regelmatig op Groningen. Als bovendien de kraan geen water meer geeft, en de watertoevoer door de waterwagen stagneert, blijft er weinig over van de romantiek van het kaarslicht.

Als hij de andere kant uitkijkt...

We kennen de regels wel. Dat blijkt als bij het uitgaan van de Elisabeth- en de Louiseschool de Wulfingstraat geflankeerd wordt door agenten van politie, aan elk uiteinde van de straat één.Dan boort er niemand vanuit de Watermolenstraat en ook niemand van de Rooseveltkade. Maar owee als de agent er niet is. Dan gelden er andere regels.

---

Eerste Meditatieve Dienst van de Vastentijd

24 maart 18.30 uur, St.Alfonsuskerk

---

   Woestijn ervaringen  om het leven op aarde te redden

In de geglobaliseerde wereld van vandaag woont de "naaste" soms heel ver weg, en wordt het leven in ons land bedreigd door  ontwikkelingen in veraf gelegen landen.  Paus Johannes Paulus II  stelt tegenover economische globalisatie de noodzaak van globalisatie van solidariteit. In de vorige OMHOOG werd daar een voorbeeld van gegeven: hoe de katholieke kerk van België de solidariteit, waartoe de Veertigdagentijd oproept,  betrekt op alle mensen  van de hele wereld, vooral zij die door de economische globalisatie aan de kant worden gezet. Jaarlijks trekken zo christenen  van vele landen van de wereld  naar de Nevada woestijn in de VS om gezamenlijk te bidden  voor de bescherming van het leven op aarde. De plaats is bekend als de meest vernietigde plek van  de aarde. Het resultaat  van bijna 50 jaar kernproeven. 

Op 4 maart j.l. werd  een driedaagse retraite afgesloten in de Nevada woestijn  nabij de basis van het Amerikaanse leger waar al bijna 50 jaar kernproeven worden genomen. De basis ligt 65 km ten noorden van Las Vegas. Het was dit jaar  voor de twintigste achtereenvolgende keer, dat deze retraite gehouden werd, met als startpunt  1982 toen een Franciscaans initiatief gestalte kreeg  om een gebedsmars te houden  vóór het  leven en tégen de kernproeven die daar gehouden worden  en die een blijvend gevaar vormen voor de gezondheid van de mens en het milieu  van een veel grotere gebied dan  alleen  de directe omgeving van de basis.  Na dit eerste  initiatief werd besloten om jaarlijks terug te komen totdat de basis zal zijn opgeheven. In 1984  gaven de organisatoren van dit inititief  het dee naam van Nevada Desert Experience (zie: www.nevadadesertexperience.org). Sindsdien  heeft Nevada duizenden mensen aangetrokken uit verschillende delen van de wereld, ook een vaste groep sinds enige tijd uit Amsterdam, Nederland.

De woestijn appelleert aan het christelijk denken. Het is een plaats van boetedoening en verootmoediging. Ook Jezus ging de woestijn in om zich voor te bereiden op het werk waarvoor Hij op aarde was gekomen.

De deelnemers aan deze woestijnretraite leggen graag uit waarom zij hieraan meedoen. Volgens hen is elke omgang met radio-actieve stoffen gevaarlijk voor de gezondheid van mens en milieu. Daar wordt de laatste tijd ook  veel aandacht voor gevraagd. Lange tijd werd ons bijvoorbeeld voorgehouden dat kernenergie schone energie is. Er is zelfs op het moment een beweging gaande om op een VN-Conferentie van april a.s. dit karakter van kernenergie offocieel erkend te krijgen, waartegen zich echter een massaal protest aan het organiseren is.  Er is geen veilige omgang met radio-actieve stoffen. Elk radio-actief atoom, dat bij voorbeeld ontstaat door verval  van de radio-actieve stof, is in staat een levende cel te beïnvloeden, te veranderen of te doden. Men spreekt van ioniserende straling. Elke beïnvloeding in deze zin waarbij de celstructuur van een levend wezen veranderd wordt, betekent een volgend geval van kanker. De mate van schade is afhankelijk  van de omvang en de duur van de blootstelling aan ioniserende  straling. Maar overal waar radio-actieve stoffen geproduceerd, gebruikt, getransporteerd of als afval gestort worden, worden mensen en milieu blootgesteld aan de schadelijke invloeden ervan, meestal te merken aan een verhoogd aantal gevallen van kanker, leukamie en andere ziektes. Zo wordt volgens de deelnemers van de Nevade Desert Experience het totale levensweb op de aarde bedreigd door kernproeven, zoals in de Nevada Woestijn. Zij  zelf stellen zich met hun retraite ter plaatse in feite ook bloot aan de schadelijke werking van ioniserende straling.  Daarin tonen zij hun solidariteit met het leven op aarde. En dan doet het er niet meer toe waar je woont op deze aardbol. Solidariteit  met  het leven, waar we allen deel van uitmaken, maar dat door deze activiteiten van het Amerikaanse leger  bedreigd  wordt.

Shoshone

Het gebied waar de Nevada basis is gevestigd behoorde vroeger aan het volk van de West Shoshone toe. Het werd hun in de vijftiger jaren ontnomen door de Amerikaanse regering, in strijd met het eerdere Ruby Valleyverdrag dat met het volk van de Shoshone was gesloten. Er zijn sindsdien in dit gebied 900 kernproeven gehouden, eerst bovengronds, later ondergronds. Me de beëindiging van de Koude Oorlog zouden er geen kernproeven meer worden genomen. Ze hebben nu een andere naam gekregen: ondergrondse subkritische kernproeven. Ze worden nog steeds gehouden, hoewel van geringere radio-actieve straling, maar nog steeds schadelijk voor mens en milieu. De acties van de Nevada Desert Experience-beweging zijn ook bedoeld om de grond aan de Shoshone terug te kunnen geven. Hoewel: wat doe je met besmette bodem?

Viering

Op de laatste dag van de retraite wordt de ochtend steeds weer begonnen met een ceremonieel van de Shoshone, onder leiding van de traditioneel spirituele leider van dat volk: Carbin Harney. Hierna volgt een interreligieuze gebedsdienst, die altijd in het teken van de Veertigdagentijd staat.

De deelnemers aan de retraite ondernemen dan een mars naar de basis, waarbij zij twee-aan-twee wandelen met een groep van 8 voorop die samen een spandoek dragen met de boodschap van dat jaar. Door hun brede opstelling blokkeren zij de weg naar de basis op dat moment. Zij gaan ook steeds over de lijn die het basisterrein markeert van zijn omgeving. Een handeling in strijd met de wettelijke regelingen ter plaatse. Het is verboden die lijn te overschrijden. Het is verboden, stellen de retraite-gangers daartegenover, om zulke levenbedreigende acties uit te voeren als kernproeven. Zij appelleren aan een ander legaliteit van hun handelen. Het is dan ook steeds dat de mensen die de bewuste lijn overschrijden gearresteerd worden. Ze krijgen de kans om voor de media hun boodschap te brengen, om dan weer in vrijheid gelaten te worden. Hun boodschap is er altijd een vóór het leven, voor de teruggave van de grond aan de Shoshone en tegen de verwoestende werking voor mens en milieu, en daarmee voor het leven, van kernproeven. Ook bevat de boodschap steeds eenappel op de Amerikaanse regering om internationale verdragen te tekenen en zich te houden aan de naleving ervan. Bedoeld dan vooral het CTBT, de "Comprehensive Test Ban Treaty"  en de NPT, het Non-Proliferatie Verdrag. Het eerste moet de VS nog tekenen, het tweede is getekend maar wordt niet nageleefd, waar immers in artikel IV van dit verdrag gesteld wordt dat elke ondertekenaar ervan alle kernwapens zal afschaffen.

De Nevada Desert Experience is een grote oproep voor de beëindiging van de vernietiging van Gods Schepping waaraan de mens zich momenteel bezondigt. De mens die onverschillig lijkt te zijn geworden voor de opdracht die hij met de schepping heeft meegekregen om deze aarde, en daarmee het leven, te beheren als een goed rentmeester.

---

De zuigstroom van schittering en vermaak

Hongerige mensen worden aangezogen
door de overvloed van welvarende landen.
"Economische vluchtelingen" worden ze genoemd in onze dagen.
Om te overleven trekken ze naar de grote steden,
beproeven hun geluk in de rijkere gebieden
van onze geglobaliseerde wereld.

En daarmee is het gebeurd:
Eenvoudige mensen die nog wisten dat ze elkaar nodig hadden,
die de gastvrijheid als hoge waarde kenden
en fier waren op hun moeizaam verworven vrijheid,
gaan zich opeens vergapen aan de schittering en de pracht
van hun nieuwe omgeving.

Het stond al geschreven in dat kernverhaal van de bijbel, "Exodus"
en het is nog steeds ons verhaal.

"Graanschuren en vleespotten van Egypte"
of supermarkten,  on-line shoppen en e-commerce van nu,
nieuwe behoeften die binnenin wakker geroepen worden,
de schittering  van goed en geld en nieuw vermaak,
de kracht van "paarden en wagens" of modern wapentuig,
de goddelijke macht van farao's, dictators of ondoorzichtige bureaucratie..
Je past je aan,  je verliest je vroegere geloof en je eigen gezicht.
Je aanvaardt  dat alles en iedereen zich buigen moet voor  dit economisch wonder.
Je kijkt op naar enkele "groten"
En je bent al blij de kruimels te krijgen van die rijke tafels.

400 jaar lang zonk het herdersvolk  dat van Abraham afstamde
weg in de kolk van Egypte, tot versmachtens toe.
De zachte Stem, die Abraham had aangesproken, was niet meer hoorbaar
en "wegtrekken  naar het onbekende" werd een vergeten begrip.

Maar in de schaduw van de machtige piramiden
Wachtte slavernij, doffe ellende.
Een volk dat bewust was van zichzelf, werd naamloos.
"Goedkope werkkrachten" die men vandaag nodig heeft
en die morgen worden uitgeschakeld als hun aantal een bedreiging vormt.

Jaten later
Als men een stukje "beloofde land" onder de voeten voelt,
zal men zich die voorgeschiedenis inprenten.
Nooit mag men vergeten
vanwaar men komt,
wat iemand, een volk, bewogen heeft,
waar het naartoe leidt!

---

Tegen de draad in

Voor paus Johannes Paulus II is de Veertigdagentijd voor christenen een gelegenheid bij uitstek om te leven naar de volheid van de liefde van Christus 'in schrille tegenstelling tot de heersende mentaliteit van de wereld'. Dat hield hij de pelgrims voor die zich op zondag 4 maart op het St.Pietersplein verzameld hadden voor het Angelusgebed. Hij riep ze op om deze tijd te gebruiken om te ontdekken wat Jezus bedoelde, toen hij in het Evangelie sprak van: 'Wie van het leven houdt zal het verliezen'.

Deze woorden drukken volgens Johannes Paulus II geen minachting voor het leven uit, maar, integendeel, oprechte liefde ervoor. Een liefde namelijk die het goede van de aarde niet alleen voor zichzelf en voor het moment zelf opeist, maar voor alle mensen en altijd. Dat is een houding die sterk indruist tegen de heersende mentaliteit van de wereld.

De bisschop van Rome vergeleek deze mentaliteit van de wereld met het verlangen naar "vluchtige genoegens", die tot minachting van de "eigen waardigheid en van die van anderen leidt". Hij stelde het huidige cultuurmodel tegenover de woorden van Jezus: "Wie van het leven houdt, zal het verliezen; wie zijn leven haat zal het voor eeuwig vinden".

Wat betekenen deze woorden: "zijn eigen leven haten" en "zichzelf wegcijferen", vroeg de H.Vader. Zulke worden hebben soms het christendom doen begrijpen als een godsdienst die het lichaam veronachtzaamt en het pijnigt, terwijl Jezus juist was gekomen om mensen leven te brengen, en nog wel: leven in overvloed. 

"In strijd met de valse leraren van gisteren en vandaag, misleidt Jezus nooit", verklaarde de paus. "Hij kent de mens door en door en weet dat hij om leven te verwerven een 'overgang' moet doormaken van een situatie van slavernij van de zonde tot de vrijheid van kinderen van God. Hij moet de 'oude mens' negeren om ruimte te maken voor de nieuwe mens: 'bevrijd door Christus'."

Als deze ervaring oprecht is, zal ze het leven van christenen veranderen en hen tot andere concrete persoonlijke, kerkelijke en sociale keuzes brengen, benadrukte de paus.

---

Een Surinaamse Diaconale Kerk - 5

De cyclus van verwaarlozing doorbreken

Het is een verontrustend verschijnsel dat het aantal tienermoeders, niet alleen hier, weer aan het toenemen is. Er is nog geen officieel onderzoek naar gedaan wat de eigenlijke oorzaken hiervan zijn, maar in onze eigen omgeving is wel bekend dat de zeer geringe aandacht die de pubers krijgen één van die oorzaken is. Ieder mens is geschapen om liefde te geven maar ook om liefde te krijgen. Dat is in de aard van de mens opgesloten. In de psychologie is het al jaren bekend dat de mensen die op dit punt verwaarloosd worden heel anders in de maatschappij staan dan zij die een redelijke normale liefdesverhouding hebben in de thuissituatie. Geen materiële genoegdoening kan in de plaats komen van normale ouderliefde. Gebrek aan liefde valt niet af te kopen!

De huidige economische en financiële situatie maakt het er allemaal niet beter op. Moeders hebben vaak meer dan één baan om in het levensonderhoud te voorzien en de tantes en oma's, als ze er zijn, zijn ook vaak druk in de weer waardoor de verzorging en het oppassen op de kinderen meer en meer op de achtergrond verdwijnt. Jonge meisjes lopen uit en niemand die enig idee heeft waar ze uithangen of wat ze doen. Contacten met de school worden ook vaak tot het minimum beperkt waardoor er ook weinig zicht meer is of het kind wel of niet naar school gaat. Onlangs was ik bij de kinderpolitie en kwam een moeder binnen met een meisje van 13 jaar. Ze riep de hulp in omdat na maanden bleek dat het meisje helemaal niet meer naar school ging, maar bij haar vriendje zat van 18 jaar. Misschien is die moeder op tijd, wie weet? Maar hoe vaak komt het voor dat een moeder ingrijpt? Hoe vaak komt het voor dat een moeder kijkt naar de eigenlijke oorzaken van het gedrag van haar dochter.

Zelf ben ik bezig met een jong meisje van een tienermoeder. Dat meisje wordt van hot naar haar gesleept omdat ze zo lastig is. Ja, vindt het gek dat een meisje lastig is en wordt als ze geen aandacht, liefde en belangstelling krijgt? Als er op verjaardagen niets wordt gekocht, maar wel alle aandacht naar het jongste kind gaat. Die wordt vertroeteld en in de watten gelegd. Vindt u het gek dat zo'n meisje dat al jaren letterlijk schreeuwt om de aandacht van de moeder gaat uitlopen? En dat een meisje dat steeds ergens anders wordt geplaatst, ontworteld raakt van haar eigen plek? Niet meer weet waar ze eigenlijk bijhoort? Vindt u het gek dat zo'n meisje gaat zoeken naar enige geborgenheid, al is die ook maar schijn en dat een kind dat niet of zelden liefdevol wordt aangeraakt dat het gaat zoeken naar iemand die dat wel doet? Vindt u het gek dat als je met 8 mensen in een kamer van 12m5 moet wonen, je totaal geen privecy hebt, moet vechten om een stukje grond, moet vechten om een slaapplek, moet vechten om een beetje eten, moet vechten om er normaal bij te behoren, dat zo'n meisje gaat uitlopen?

Maar ook geldt dat een tienermoeder haar eigen jeugd nog wil inhalen en daardoor het kind verwaarloosd. Die tienermoeder heeft dan geen idee wat er eigenlijk aan de hand is, ze denkt het normaal te doen omdat ze ook niet beter weet? Zij vindt dat zij toch ook recht heeft op een eigen leven, normale ontspanning en het zoeken naar een leuke vriend of man. De geschiedenis herhaalt zich dus steeds weer en wij ons maar afvragen wat er toch aan de hand is? De tijden dat er zorgzame tantes en oma's waren, die zich bekommerden om de jonge meisjes als de moeders aan het werk of aan het hosselen zijn, ligt blijkbaar achter ons. Is het eigenlijk niet logisch dat de oudere wijze verstandige vrouwen zich om de opvoeding van de kinderen bekommeren en de jonge moeders zorgen voor inkomen of scholing waardoor zij straks een redelijke baan kunnen krijgen? Wie is nu beter in staat het kind begeleiding, inzicht en waarden bij te brengen waardoor er een gezond evenwicht ontstaat in opvoeding en de familieverhouding?   

Wat kan de kerk doen voor de huidige én de toekomstige tienermoeders? Hoe zijn wij in staat die cyclus van geestelijke verwaarlozing te doorbreken waardoor we weer gezonde normale meisjes krijgen?

Fred Verwaaijen

Diaconaal opbouwwerker

---

Uit het Bisdom

Wandelmars

Het Jeugdpastoraat  van ons bisdom wil meelopen met de Avondvierdaagse dit jaar. Het r.k.-bisdom  als een aparte groep. Wie mee wil lopen, en 14 jaar of ouder  is, kan zich opgeven bij de Jeugdleiders van zijn parochie of bij  het Jeugdpastoraat, Gravenstraat 68.

Basis-journalistiek

De redactie van OMHOOG verzorgt een cursus  Basis-journalistiek ter stimulering van parochianen om een bijdrage te kunnen leveren aan OMHOOG of om het  eigen parochieblad of schoolblad  te helpen versterken.  De cursus wordt nu verzorgd te Moengo met 22 deelnemers.  Hij duurt 10 avonden: eerst  een avond per week gedurende  4 opeenvolgende weken, daarna  een avond per maand gedurende  6 opeenvolgende maanden. Belangstellende parochies of cluster van parochies voor zo'n cursus kunnen zich opgeven  bij de redactie.

---

280 misdienaren  met elkaar  in gesprek

Op zaterdag 17 februari 2001 werd in Ons Erf de jaarlijkse misdienarendag gehouden, georganiseerd door het Jeugdbestuur van het rk-bisdom, onder voorzitterschap van Rev. Kenneth Vigelandzoon.

Het vorig jaar was er sprake van samenspel, met veel beweging. Dit jaar echter kreeg de misdienarendag  een ander jasje toegestoken. Het thema luidde: "Misdienaren in de liturgie"

De misdienaren  als dienaren in de eerste plaats van God, de Vader, de Zoon en de H.Geest. Zo legde mej. Jolanda Hooten het in haar inleiding uit. Zij ging vooral op de betekenis in van de eucharistieviering, en op de belangrijke plaats van de misdienaar daarbij.

Dezen kregen ook uitleg over bijvoorbeeld de verschillende liturgische kleuren: groen, paars, rood en zwart. Groen als de kleur van de vruchtbaarheid en van de hoop, de kleur die het hele jaar door bij elke normale eucharistieviering gebruikt wordt. Wit als de kleur van Christus' vreugde,  welke bij bijzondere vieringen zoals bij Maria Lichtmis gebruikt wordt. Paars is de kleur van boete en bezinning, de kleur  van de lijdenstijd; rood de kleur van vuur, van liefde en lijden, die terugkomt bij verschillende hoogtijdagen zoals bij Pasen; zwart, tenslotte, staat voor rouw, deze wordt zelden of helemaal niet meer gebruikt. Ook werden de liturgische voorwerpen besproken die tijdens de eucharistie gebruikt worden.  Ze werden opgesomd door de misdienaren zelf, die daar weinig moeite mee bleken te hebben. 

Het eerste deel van de dag had dan ook een sterk educatief karakter, en was vooral bedoeld om de misdienaren  goed uit te rusten voor hun werk, en hen ook bewust te maken van de functie die zij binnen de eucharistisviering vervullen. Dit eerste deel van de dag werd besloten  met een versnapering.

Dienst voorbereiding

Hierna gingen de misdienaren aan de slag met het vormen van een dienst. Op spelende wijze werden er groepen gevormd, allemaal voorzien van een leider of leidster. Elke groep moest zich dan voorbereiden op een deel van de dienst: een groep voor het openingsgebed, een voor het Onze Vader, een ander voor het sluitingsgebed, voor de voorbeden, en de Evangelielezing in de vorm van  een sketch.

Op deze manier waren de jongeren B 280 in totaal-  actief met elkaar bezig, ze konden elkaar van  verschillende parochies beter leren kennen. De dag werd besloten met het slotgebed van de laatste groep. Bij het evalueren van de dag was iedereen het erover eens dat het een leerzame en zeer gezellige dag was. De organisatoren worden bedankt voor hun grote inzet om de misdienaren zo op een aangename wijze  in te leiden in het wel en wee van de liturgie.

Overwegingen voor mannen

 "Mannen moeten gestimuleerd worden om betrokken te zijn in het leven van hun kinderen en om de verantwoordelijkheid te accepteren voor hun veiligheid, gezondheid en groei".  Zo luidt een van de overwegingen in een serie artikelen in de Kerkbode van de Evangelische Broedergemeente in ons land  onlangs over de positie van mannen in onze maatschappij. Aanbevelingen om over na te denken, en om individueel en gezamenlijk tot verantwoorde keuzes te komen voor het gezin, de kerk en de gemeenschap. Een uiterst actuele problematiek in ons land, gekenmerkt onder meer door toenemend huishoudelijk geweld .

Er is een dringende behoefte aan een specifieke mannenbediening in onze gemeente. Waarom? Vanuit de gemeente zouden we veel kunnen doen om mannen bewust te maken van hun plaats en hun rol in het gezin, de gemeente en hun werk.

Het probleem van de vele afwezige vaders in de gezinnen staat boven aan de lijst en vanuit de gemeente zouden we onze jongemannen kunnen helpen dit gedragspatroon te doorbreken. Immers door een onverantwoorde houding van te veel mannen worden veel kinderen slachtoffers van allerlei negatieve toestanden;

• Mannen zullen nog meer moeten begrijpen dat ouderschap een gezamenlijk project is en dat één van de meest belangrijke taken in ons leven is om trouw te blijven aan en respect te hebben voor onze vrouw, de moeder van onze kinderen;

• Mannen zijn mede-groepen om verkregen kennis, wijsheid, zegeningen en gevoel voor humor over te dragen aan hun kinderen;

• Mannen moeten samen komen om elkaar op te bouwen. Alleen door samen bezig te zijn, zullen we de kracht ervaren die nodig is om onze taak goed te vervullen. Iedere man heeft een mentor, een ondersteuner, een eerlijke/oprechte mati nodig;

• Mannen zijn ook geroepen om hun geloof in God uit te dragen. Primair naar hun gezin. Vertel aan uw kinderen wat God in uw leven gedaan heeft. Wat Hij voor u betekent. Vertel hoe u Hem dient. Vertel hoe Hij u gevonden heeft;

• Mannen zijn geroepen om de karakters van onze kinderen te helpen vormen. Vaders mogen de grenzen helpen bepalen en zelf ook als voorbeeld binnen die grenzen leven. Dat vraagt consequente aandacht, bewogenheid en levende voorbeelden van moed en doorzetting om sterke karakters in onze kinderen te vormen;

• Mannen moeten op dagen als vaderdag geëerd worden. Het is een goede gelegenheid om vaders die hun verantwoordelijkheid begrijpen en betrokken zijn te eren;

• Mannen moeten ook leren hun eigen vaders te eren. Er is een band met het voorgeslacht en het nageslacht. De toekomst van onze kinderen hangt mede af van de instelling om ons verleden te waarderen;

• Mannen zijn geroepen om de kinderen te verzekeren dat zij in hen geloven. Onze kinderen moeten uit onze monden horen en in hun hart ervaren dat we van hen houden, dat we trots op hen zijn en dat we bereid zijn hen in alles bij te staan;

• Mannen, we zijn geroepen om ons persoonlijk en geestelijk leven aktief en levendig te houden. Een dor en droog geestelijk leven zorgt voor afstand binnen het gezin en het creëert een algemene slapte in ons leven.

Aktie

Het is tijd om in aktie te komen. Er is een ommekeer nodig. Het is tijd om te stoppen met het beschuldigen van 'iedereen' met uitzondering van onszelf. Laten we de schouders er onder zetten om elkaar tot steun te zijn. God zoekt naar mannen die een open, rein en heilig leven tot eer van Hem willen leven, en die hun vrouw en kinderen voorgaan in het serieus dienen van Hem!